Tuesday, February 23, 2010

I'm a ravthlete! And a proud mommy! And an accomplished author!


I got this ravatar for completing my Skews! Thank you!!! Sooo proud!
I have been wearing them since I finished them and I love the design. I think it will be knit a few more times. And then without mistakes... I hope ;)

Deze ravatar kreeg ik voor mijn affe Skews! Dankjewel, ik ben er zo trots op!
Ik draag ze al sinds ze klaar zijn en ik vind het ontwerp echt geweldig. Die ga ik zeker nog een paar keer breien, en dan zonder foutjes... hoop ik ;)

It was Hannah's 7th birthday on Sunday, and she (finally, finally, finally) got her ears pierced...

Hannah werd zondag 7 en ze kreeg (eindelijk, eindelijk, eindelijk) oorbellen...
And then this morning the baker delivered this cake: 'Thank you for the hard work'. From my publisher. Thank you! YUM!

En vanochtend stond de bakker op de stoep met een appeltaart: 'Bedankt voor het harde werk'. Van mijn uitgever. Dankjewel! JAMMIE!

Sunday, February 21, 2010

Finish line

My first Ravelympics project is finished!!! Like thousands of people I'm knitting like a madwoman during the Olympics, and it's great fun to knit 'in competition'.

Meet Skew: I knit these socks in about a week, and with all that is going on here, that's quite an achievement! I loved the knit, even though I made plenty of mistakes here and there - but these were easily fixed.

And yes, the socks are the same length, I just pulled up one more than the other, and was too lazy to make another picture... :)

The sock is really the creation of a mathematician, the heel is a great fit and very clever!


Over de finish

Mijn eerste Ravelympics-project is klaar! Net als duizenden andere breisters ben ik druk aan het breien tijdens de Olympische Spelen en het is erg leuk om zo 'in competitieverband' bezig te zijn.

Zie hier Skew: deze sokken heb ik in ongeveer een week gebreid, en met alles wat er hier allemaal gaande is, vond ik dat best snel! Het was erg leuk breien, hoewel ik hier en daar voldoende foutjes heb gemaakt - maar die ware snel weer op te lossen.

En ja, de sokken zijn even lang, maar ik had de ene wat hoger opgetrokken en was te lui om nog een foto te maken
... :)


De sok is echt een creatie van een wiskundig, de hiel zit geweldig!

Thursday, February 11, 2010

Reality bites

After about a week of worrying about my mom, who is now on the regular surgical ward and recuperating slowly but surely, reality is hitting home. I have to finish another 20K on a book by the end of next week (well, actually Monday, but I wheedled a few more days out of them), 1.5K of translations for tomorrow, 10 PDF pages for another project translated by Monday and then a pregnancy book (I'm not even counting the pages of that one, 'cause it hurts too much) for the end of the month. Oh yeah, and I'm looking forward already to finishing off my VAT returns :S

In other words, reality is biting me in the butt a bit. It's great when you're self-employed and can go to hospital to see your mum every day (several times if needs be), but eh... who takes over at work? Nobody :(

At home, things are running quite smoothly. The big Man is helping out where he can, cooks most evenings, helps me with the laundry (even though he still has to take a crash-course in hanging and folding, but who's paying attention to detail at the moment?), keeps the kids entertained and feeds all the pets. Blessed, me is!

And we got something nice for ourselves, some fruit! It is nice to be able to check my email on the road, check out the odd blog, and, if needs be, get some help from a nice bloke telling me how to get to places. I had been getting a bit annoyed at my phone, and then when the big Man noticed a nice offer on these, I caved. Well, what can I say, my resistance level is quite low at the moment... Oh, have I said it's got sudoku's on it? At night, it's a great way to doze off, as I've given up on reading (too much reading during the day) and am usually too tired to knit...

Still baking here (there's cream buns rising at the minute) and preparing for the Ravelympics. I'm preparing myself for a lot of even shorter nights than now... ;)


De werkelijkheid bijt

Na een week vol zorgen over m'n moeder ligt ze nu op de verpleegafdeling chirurgie en gaat ze langzaam maar zeker vooruit! We zijn dus weer terug in de realiteit en au, het doet zeer! Ik moet nog 20K schrijven voor een boek voor eind volgende week (eigenlijk maandag, maar ik heb er nog een paar dagen uit getrokken), voor morgen ongeveer 1500 woorden vertalen, dan nog 10 pagina's pdf voor maandag voor een ander project en ook nog een (bijna heel) zwangerschapsboek (waar ik de pagina's niet van ga tellen, want dat doet te zeer) voor het eind van de maand. O ja, en dan de btw natuurlijk ook nog :S

Met andere woorden, de realiteit heeft me flink te pakken gehad. Het is geweldig als je zelfstandig ondernemer bent en wanneer je wilt naar het ziekenhuis kunt naar je moeder, maar he... wie doet dan je werk? Eh... Niemand :(

Thuis loopt alles op rolletjes. Manlief helpt waar hij kan, kookt bijna elke avond, helpt met de was (ook al moet hij nog op cursus hangen en vouwen, maar dat zijn maar details), houdt de kids bezig en geeft de huisdieren te eten. Gezegend ben ik met hem!

En we hebben wat leuks voor onszelf gehaald, wat fruit! Het is fijn om onderweg m'n mail te kunnen checken, hier en daar een blogje te lezen, en, indien nodig, wat hulp van een leuke man te krijgen als ik ergens naartoe moet. Ik had wat ruzie met m'n telefoon, dus toen Manlief een leuk aanbod voor deze braampjes zag, ging ik snel overstag. Ach, ik heb weinig weerstand momenteel, zullen we maar zeggen... Oh, heb ik al gezegd dat ik er ook op kan sudoku-en? 's Avonds is dat een leuke manier om lekker weg te doezelen, want lezen wil niet (dat doe ik overdag al genoeg) en voor breien ben ik vaak te moe... 

Ik ben ook nog steeds aan het bakken (er staan nu kwarkbroodjes te rijzen) en me aan het voorbereiden voor de Ravelympics. Ik voorzie al weer heel wat korte nachtjes in de toekomst... ;)

Friday, February 5, 2010

Baked out

In times of crisis, I bake. As soon as you see me whipping up one load of cookie dough, cake mix and chicken roast after another, you know there's something up. And this week, there was plenty of baking:

- around 60 cup cakes: plain vanilla, chocolate and carrot cake, with vanilla, chocolate and cream cheese icing
- a dozen raisin buns
- a dozen brown buns
- 2 white loafs
- 3 brown loafs
- cauliflower-potato bake
- pizza
and I bet I forgot some stuff too.

There was plenty of reason for all this baking too. Last Wednesday, my mom had her operation. She was admitted on Tuesday, and after seeing the gynaecologist, anesthesist, dietician, thrombosis nurse, ward nurse, stoma nurse and countless interns and other nurses, she was wheeled off early Wednesday morning.
Too many hours (and a batch of brown buns later), we got the phone call: operation a success, but patient quite ill. Instead of returning back to the ward, she was transferred to ICU. My mom had lost quite a lot of blood, which meant that even though they had managed to remove all the cancer cells, they were unable to repair her bowels, where some of the cancerous tissue was attached to. This second op was scheduled for the next morning.
Unfortunately, she lost more blood that night, and was rushed to the OR again. Way way after midnight we found out she was back on ICU. It took quite a few more hours to get her stabilized, but the original second op had to be postponed again. Three visits, a batch of raisin buns and four trays of cup cakes later, I was beat. We went to bed at half 9!
Today, after icing the cup cakes baked the day before, selling them at the Haiti fair and coming back home, we got the good news that the repair op had been a success and that she was back on ICU and stabilized! I straight away got baking again, as I had icing left. So two more trays of cup cakes and an oven bake later, we're now waiting for my sister to arrive, so that we can go to the hospital and give my mom a big cuddle! She probably will be kept asleep and on the ventilator for a few more days, but at least she's still here!

Uitgebakken

In tijden van crisis wordt er hier veel gebakken. Zodra je mij in de weer ziet met koekjesdeeg, cakemix en gevulde kippen, weet je dat er iets aan de hand is. En deze week werd er veel gebakken:

- ongeveer 60 cup cakes: vanille, chocolade en worteltjescake, met vanille-, chocolade- en roomkaas-icing
- een tiental krentenbollen
- een tiental bruine bolletjes
- 2 witte broden
- 3 bruine broden
- bloemkool/aardappelgratin
- pizza
en dan ben ik vast nog heel wat vergeten. 

Er was genoeg reden voor al dit gebak. Afgelopen woensdag werd mijn moeder geopereerd. Ze werd op dinsdag opgenomen en na een bezoek van de gynaecoloog, anesthesist, diëtiste, tromboseverpleegkundige, stomaverpleegkundige, zaalverpleegkundige, zaalarts, arts-assistent en nog meer assistenten en verpleegkundigen, woensdagochtend richting de OK gereden. 
Te veel uurtjes (en wat bruine bollen) later, ging de telefoon: de operatie was gelukt, maar de patiënt was goed ziek. In plaats van weer op de afdeling te zijn, lag mijn moeder nu op de IC. Ze had veel bloed verloren, waardoor ze wel alle kanker hadden kunnen verwijderen, maar de darmen niet meer hadden kunnen repareren, waar ook uitzaaiingen tegenaan zaten. Deze tweede operatie stond voor donderdag op de planning.
Helaas verloor ze 's ochtends nog meer bloed, en werd ze weer naar de OK gebracht. Ver na middernacht hoorden we dat ze weer op de IC was. Het duurde nog uren voor ze stabiel was, waardoor de oorspronkelijke tweede operatie moest worden uitgesteld. Drie bezoekjes, een boel krentenbollen en vier ladingen cup cakes verder, was ik op. We zijn om half 10 al naar bed gegaan!
Vandaag, na het glaceren van de cup cakes van gisteren, het wegbrengen naar de Haitimarkt en een snel rondje door de school, kregen we het goede nieuws dat de reparatie vandaag was gelukt, dat ze weer op de IC was en stabiel was! Ik ben direct weer wat gaan bakken, omdat ik nog icing over had. Dus weer twee ladingen cup cakes en een bloemkoolgratin later, wachten we op m'n zus, zodat we naar het ziekenhuis kunnen om haar een knuffel te geven! Ze blijft waarschijnlijk nog wel een paar dagen onder zeil en aan de beademing, maar ze is er tenminste nog!